چهاردیواری

ـ: زود ازدواج کن پسر؛ یه خرده دیگه طولش بدی بچه‌ات که رسید کلاس دوم قسمش می شه “به روح پدرم”.

*

عموی بزرگ داشتند یکی از جوانان فامیل را به ازدواج ترغیب می کردند.

دایی رضا: این چیه محسن؟!

محسن:دوز! مثل بازی نه خانه است که سه تا مهره ات را ردیف می کردی. اینجا چهارتا مهره ات را باید ردیف کنی.

دائی رضا:می شود این بازی را به هم زد مهدی!؟

مهدی: تو هر چیزی را که اراده کنی میتوانی بهم بزنی!

دائی رضا: پس همه شان را می برم!

*

دقایقی بعد دایی رضا موفق شدند با عوض کردن!! مهره های خودشان و میثم ایشان را ببرند. و دقیقه ای طول کشید تا آدم های شاهد بازی بفهمند که چه اتفاقی افتاده و این باخت دارد از کجا آب میخورد!

ـ: اصلا چرا می گویند قمار باز! و نمی گویند قماربر! حتی وقتی که میبری!؟

*

خاله خانوم داشتند توضیح می دادند که قمار بازی در نفس خودش باخت را به همراه دارد.

[دوستی خطاب به رفیق  کارگرش]: اوضاع شرکت چطوره!

[کارگر]: شرکت اوضاعش روز بروز بهتر میشه. این ماییم که وضعمون خرابه!

آرد برنج و گندم را با نسبتی معلوم خمیر می کنند خمیر را مثل یک قرص درست کرده و داخل آب جوش قرار می دهند تا خوب بپزد.

نان گندمین

نان گندمین

قرص خمیر را در می اورند و در حالی که داغ داغ است خوب ورز میدهند باید دقت کنید که دستتان نسوزد.

نان گندمین

خمیر را گلوله می کنند و با وردنه مثل نان های دیگر پهن می کنند.

نان گندمین

بعد هم نان ها را روی اجاق میگذارند و می پزند.

نان گندمین

این نان ساده جز اندکی نمک که در فرهنگ مردم گیلان برای برکت دادن به غذا به آن افزوده می شود افزودنی دیگری ندارد. با این حال اتفاقاتی که برای نان می افتد باعث می شود که نان شیرین شود.

خمیر پخته شده را می توان خورد و مزه جالبی دارد. که به آن لاسو یا لاکو می گویند. این نان را لاسو یا لاکو هم می نامند.

گونه های دیگری از همین نان هست که روغن و چیزهای دیگر دارد و برای صاف کردن خمیر جای وردنه از وسیله ای شبیه گوشت کوب (بوکو) ولی سنگین تر و پهن تر استفاده می کنند. من نحوه درست کردن این نانها را ندیده ام و تا کنون در منزل هم پخت نکرده ایم.

عکس ها مربوط می شود به منزل پدری،اوائل زمستان ۸۸٫

این نوشته هم در امتداد معرفی نان ها و شیرینی های گیلانیست! که پیشتر گفته شد:

۱- رشته خشکار

۲- رشته خشکار ۲

۳- تیان حلوا یا گز گیلان

۴- میان پر

۵- کشتا!

دیشب قبل از خواب همسر می فرمودند که آقا تلفن مان یک صدای تکی زد! میان خواب و بیداری گفتیم تقصیر باد است ببین کجا سیم ها را به هم کوبید!

*

صبح داشتیم می رفتیم  بنابه وظیفه همسری نان بگیریم که دیدیم. بله دیشب دزد های نا به کار چند متری از سیم های تلفن را قیچی کرده اند.

هر چه به عمر خودمان خوردیم از دماغ و سایر منافذ گفتنی و نگفتنی‌مان بیرون آمد اما این gmail وا نشد که نشد.

*

ترجمان فارسی آنچه که به گیلکی بیان می شود، گاهی اوقات چقدر سخت می شود.

فردی با موتورگازی از شهرستان به شهر می آید، شهردار می شود و اسب ۸۰ میلیونی برای خود دست و پا می کند.

من این حرف های جناب ده نمکی را در راستای مقابله با اشرافیت و یا فرصت طلبی نمی دانم بلکه این حرف ها برای من بیشتر بوی تهرانی بازی میدهد تا هر چیز دیگری!

از تهرانی بازی برایتان بیشتر خواهم گفت اگر عمری بود.

رودسر / کویه / بقعه متبرکه آقا سید نصیر کیا

با این همه ای قلب در به در!
از یاد مبر که ما
ـ من و توـ
عشق را رعایت کرده ایم،
از یاد مبر که ما
ـ من و توـ
انسان را رعایت کرده ایم،
خود اگر شاهکار خدا بود یا نبود.

*

شعر از شاملوست!

همراه و راهنمای من می گفت نزدیک به ۵ سال است که گل های این گلدان پیش از پژمرده شدن تعویض می شود.

شاید نزدیک دو هفته است که می خواهم این عکس و متن را اینجا بگذارم  منتها به خاطر سرعت بسیار مناسب اینترنت در ایران موفق نشدم!

جناب داریوش می گفت قدر این روزها را بدان، بعدا باید خودت را پاره کنی و یک کار خیر پیدا کنی و انجام دهی. باید کلی به این در و آن در بزنی تا بتوانی یک کار مفید کنی. باید اعتراف کنم حق با داریوش بود.  انگاری توفیق از من سلب شده. این روزها تنها کار مفیدم روغن کاری درب توالت بود.