چهاردیواری

ماه شناگر ماهریست

از بس که در آب افتاد و غرق نشد .

*

شاعر شعر ناشناس است شاید شعر هم ناقص باشد به نظر ماه شناگر ماهری شده است از بس که در آب افتاد شاعرانه تر باشد!

امواج دامنت را آرامتر رها کن
خانه خرابمان کرد رقصت در این میانه!ـ

جانها  به  یاد   زلف   تو   بر    باد   داده ایم

ور نیست  باورت  زنسیم صبا بپرس!!

سلمان ساوجی

در آن مناظره ابلیس از خدا پرسید

که گفته عدل تو در خلق ما رعایت شد؟

یکی شبیه من اینگونه رانده از همه کس

یکی شبیه رضا قبله جماعت شد

علی رضا بدیع

حمید خان پیامک داده اند همین الان که:

شرط دل دادن، دل گرفتن است! وگرنه یکی بی دل می ماند و یکی دو دل!

ما همه هیچیم هیچ، اوّل و آخر خداست
سلسله جنبان عشق، سلسله مصطفاست

علی رضا قزوه

مشاهده ادامه مطلب »

هوای رشت چه دلگیر می شود بی تو…..ـ
*
راضیه فرهودی / تبریک عیدهای تو/انتشارات حرف نو/ چاپ نخست ۱۳۸۵

ما رهروییم و لییک به مقصد نمی رسیم
پاینده باد راه که همواره رفتنیست

دور از منی آن گونه که این برکه از آن ماه

نزدیک تری از رگ گردن به من اما

از خرمن بر شانه رهایت نرسیدست

اندازه یک دانه ارزن به من اما

/علیرضا بدیع/از پنجره های بی پرنده

پلنگ کی به تماشا بسنده می کند؟ اما

من آن پلنگ جوانم که قانعم به نگاهت

/علیرضا بدیع/از پنجره های بی پرنده