چهاردیواری

رشته خشکار را همه دیده اید. ماه رمضان که می شود سراسر گیلان رشته خشکار می ریزند و مردم صف می کشند و می خرند جوری که به قول دوستی که تازگی ها از آن سر ایران پا شده و آمده گیلان: ذوق و شوق مردم به ذوقت می آورد که بخری و امتحان کنی. بگذریم که رفیق ما نا خشکار را خام خورده بود و معتقد بود که مردم اشتباه می کنند اینها را می خرند و بعد که طبخ شده اش را دیده بود و چشیده بود و فهمیده بود که چه لعبتی است این رشته خشکار البته حرفش را پس گرفته بود.

در ادامه مطلب نحوه ساخت این شیرینی را توضیح داده ام

خب مایه رشته خشکار آب است و آرد برنج. که می ریزند توی یک ظرف مخصوص و بعد می پاشند روی یک سینی داغ.

“البته این که می بینید مربوط است به مغازه ها و شکل صنعتی ساخت این شیرینی. زنان گیلک به جای استفاده از  این دستگاه، دست های خودشان را می زدند توی مایه رشته و شره این مایع از دستشان روی سینی رشته را می ریختند.”

بعد که این نان پنجره ای شکل برنجی پخت، برش می دارند و تایش می زند که به این می گویند رشته.

اما اگر قبل از اینکه تای آخر را بزنند تویش شکر دارچین و مغز پسته یا گردوی خرد شده ریختند و بعد تا کردند می شود خشکار.

ردیف اول آنجا که نوشته فارس رشته است و مابقی خشکارند.

رشته و خشکار را توی روغن تفت می دهند تا طلائی شود. بعد توی شربتی که از آب و شکر و گلاب آمده کرده اند به مدت کوتاهی روی شعله کم خیس می کنند.

اینجا می توانید نحوه درست کردن این شیرینی را ببینید