نان گندمین
آرد برنج و گندم را با نسبتی معلوم خمیر می کنند خمیر را مثل یک قرص درست کرده و داخل آب جوش قرار می دهند تا خوب بپزد.
قرص خمیر را در می اورند و در حالی که داغ داغ است خوب ورز میدهند باید دقت کنید که دستتان نسوزد.
خمیر را گلوله می کنند و با وردنه مثل نان های دیگر پهن می کنند.
بعد هم نان ها را روی اجاق میگذارند و می پزند.
این نان ساده جز اندکی نمک که در فرهنگ مردم گیلان برای برکت دادن به غذا به آن افزوده می شود افزودنی دیگری ندارد. با این حال اتفاقاتی که برای نان می افتد باعث می شود که نان شیرین شود.
خمیر پخته شده را می توان خورد و مزه جالبی دارد. که به آن لاسو یا لاکو می گویند. این نان را لاسو یا لاکو هم می نامند.
گونه های دیگری از همین نان هست که روغن و چیزهای دیگر دارد و برای صاف کردن خمیر جای وردنه از وسیله ای شبیه گوشت کوب (بوکو) ولی سنگین تر و پهن تر استفاده می کنند. من نحوه درست کردن این نانها را ندیده ام و تا کنون در منزل هم پخت نکرده ایم.
عکس ها مربوط می شود به منزل پدری،اوائل زمستان ۸۸٫
این نوشته هم در امتداد معرفی نان ها و شیرینی های گیلانیست! که پیشتر گفته شد:
۱- رشته خشکار
۲- رشته خشکار ۲
۴- میان پر
۵- کشتا!
loading...





اسفند ۱۱م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۲۶ ب.ظ
سلام
در شرق گیلان به این نان ” بپوته لاسو نون” یا “لاسو” می گویند و در غرب گیلان “لاکو”. به لاکو روغن می زنند و برای تغییر رنگ آن، دارنده ها زعفران و کم دارها زردچوبه می کنند و با “بوکو” چانه خمیر را صاف می کنند و بعد می پزند.
در موزه میراث روستایی نمونه پخت آن را می توان دید.
loading...